| Fresco
De techniek van het fresco schilderen bestaat al minstens vijfduizend jaar. De eerste fresco’s werden in Mesopotamië vervaardigd. Duizend jaar later gevolgd door fresco’s op Kreta. De eerste beschrijving van de frescotechniek vinden we in het boek over architectuur van Vitruvius in de eerste eeuw. Fresco is Italiaans voor vers, waarmee dan vers opgebrachte specie wordt bedoeld. De echte fresco wordt ‘al fresco’ of ‘fresco buono’ genoemd. Op uitgeharde pleister opgebrachte temperaverf wordt onder de techniek van ‘fresco secco’ gerekend. Pieter Keune
Een gesprek met Tineke Schuurmans Sinds april 2006 bevolken schapen de gevel van architectenbureau Luijten Smeulders in Tilburg. Gesitueerd tegenover museum De Pont verleidt de tekst Brief aan een architect II de bezoekers om dichterbij te komen. Kunstenaar Tineke Schuurmans (1962, Oss) vertelt over het realisatieproces van deze monumentale glaswand. ‘Uiteindelijk is alles goed bij elkaar gekomen.’ Kim Thehu
Het schilderen met was, ook wel encaustiek genoemd, is een eeuwenoude techniek die ook door hedendaagse kunstenaars nog steeds wordt toegepast. Wasschilderingen kunnen zeer goed houdbaar zijn. Zie bijvoorbeeld de Fayum-portretten van tweeduizend jaar geleden. Maar aan de andere kant zijn ze ook zeer kwetsbaar: hechtingsproblemen, het bros worden van de was en gevoeligheid voor warmte zijn enkele voorbeelden. Lydia Beerkens geeft een historisch overzicht van kunstwerken die met was vervaardigd zijn. Lydia Beerkens
Reflectie, Rayleigh verstrooiing en Tyndall effect Schilderen is het afbeelden van zaken in een twee dimensionaal vlak, zoals een paneel of een opgespannen doek, die zich in werkelijkheid in drie dimensies afspelen. Geen beter compliment voor een schilder dan te zeggen dat zijn werk diepte heeft. Op schilderijen moeten voorwerpen dan ook liefst ruimtelijk en volumineus verschijnen. Met uitzondering van één ding: de lucht. Arie Wallert
Samenstelling en eigenschappen van eitemperaverven Kunstenaars die eitempera-verven zelf samenstellen, kunnen zich niet baseren op goede receptuur. Noodgedwongen moet de ervaring dan maar de beste leermeester zijn, wat vaak tot frustraties kan leiden. Om inzicht te krijgen in wat er allemaal mis kan gaan, onderzocht Chris Herenius verschillende mogelijkheden van eitempera-verven. Chris Herenius
In het werk van beeldend kunstenaar Rob Sweere zijn duidelijk twee periodes te onderscheiden. Voor 1998 draait zijn kunst vooral om het verslag van een actie of performance. Daarna is het hem meer om de performance zelf te doen. Marcel van der Sande
De kloof tussen kleur en pigment Als je aan honderd verschillende mensen vraagt hoe voor hen ‘het perfecte rood’ eruitziet, dan krijg je honderd verschillende roden. Je kunt je dan op den duur afvragen wat rood eigenlijk is? Hoe ver gaan de grenzen van die kleur? Hoeveel kunstenaars zullen zich in het verleden en heden niet hebben blindgestaard op dergelijke vragen? En zich al blindstarend zullen ze toch ook hun werk hebben gedaan, noodgedwongen genoegen nemend met de imperfectie van de schilderspraktijk. De uitdrukking ‘het perfecte rood’ zal dan ook eerder over de lippen komen van theoretici als kunsthistorici of planologen en kleurspecialisten in de modewereld, die om marketingtechnische redenen dankbaar gebruik maken van abstracte superlatieven, dan van beeldende kunstenaars. Want als er één groep is die aan den lijve de imperfectie van kleuren ondervindt, zijn het wel de schilders. Lukas M. Stofferis
Peter van der Heijden De biologische en natuurkundige fenomenen die beeldend kunstenaar Peter van der Anton Staartjes |