Het woord tempera is een jaar of tien geleden als een donderslag bij heldere hemel in het Nederlandse kunstlandschap verschenen. Het staat goed onder een schilderij, het klinkt prettig (hoewel het steevast met een verkeerde klemtoon wordt uitgesproken) en het verwijst vagelijk naar een soort van ouderwetse ambachtelijkheid. Allemaal zaken die tegenwoordig van belang kunnen zijn bij de (commerciële) presentatie van schilderijen. Maar wat is tempera eigenlijk? Anders gezegd: doet de populariteit van het begrip tempera eigenlijk wel recht aan de bekendheid ervan? Of nog duidelijker: zijn de schilderijen waaronder tempera staat eigenlijk wel met tempera geschilderd? Want als men niet precies weet wat tempera is, dan kan het natuurlijk overal voor worden ingezet. Maar ook: weten schilders die gebruikmaken van tempera wel wat tempera als verfsoort doet, wat tempera zo uniek maakt, en hoe die uniciteit uitgebuit kan worden?